من آفتابگردونم

                                حریق خزان بود

                                همه برگ ها آتش سرخ

                                همه شاخه ها شعله ی زرد

                                درختان دود پیچان

                                به تاراج باد

                                و برگی که می سوخت، می ریخت، می مرد

                                و جامی سزاوار چندین هزار آفرین

                                که بر سنگ می خورد

                                من از جنگل شعله ها میگذشتم

                                غبار غروب

                                به روی درختان فرو می نشست

                                و باد غریب

                                عبوس از بر شاخه ها میگذشت

                               و سر در پی برگ ها میگذاشت........

                                                                   فریدون مشیری

و پاییز امسال هیچ ابری دلتنگ نشد!!!!!